تک و تنها

الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی، همدردی کنم*
بیش از آنکه مرا بفهمند، دیگران را درک کنم*
پیش از آنکه دوستم بدارند، دوست بدارم*
زیرا در عطا کردن است که می ستانیم و در بخشیدن است که*
بخشیده می شویم و در مردن است که حیات ابدی می یابیم.*